پتروكلوس1
احتمالاً از معاصران گاريوپونتوس؛ پزشك سالرنويي. مؤلف كتابي در اعمال طب، حدود (1035؟) كه دست كم مقالهٴ اول آن مانند كتاب گاريوپونتوس مبتني بر مآخذ اخير يوناني و لاتيني بود؛ داروهاي عربي ذكر شده.
آلفانوس2
مقارن نيمهٴ سدهٴ يازدهم در مونته كاسينو و سالرنو برآمد. اسقف اعظم سالرنو (دو اسقف اعظم سالرنو موسوم به آلفانوس بودهاند و مشكل بتوان گفت كدام يك آثار طبي نوشتند). مترجم لاتيني كتاب نمسيوس (نك نيمهٴ دوم سدهٴ چهارم) دربارهٴ طبيعت انسان3. رسالهٴ بسيار مختصري هم نوشت تحت عنوان اخلاط و طبايع چهارگانهٴ نوع بشر4.
پزشكان بيزانسي
دامناستس
دامناستس5 احتمالاً در سدهٴ يازدهم يا پيش از آن برآمد. مؤلف رسالهٴ كوتاهي در چهار فصل راجع به مراقبت زنان باردار و اطفال متولد نشده يا نوزاد.
استفانوس ماگنتس
استفانوس ماگنتس6 احتمالاً در سدهٴ يازدهم برآمد. نويسندهٴ بيزانسي آثار طبي. مؤلف قراباديني به ترتيب الفبايي نام بيماريها. اين كتاب در فهرست آثار يوناني (وين) به غلط به استفانوس آتني (نك نيمهٴ اول سدهٴ هفتم) و ديوسكوريدس نسبت داده شده.
پزشكان عربينويس مغرب
كرماني
يادداشت مرا در فقرهٴ رياضي (ج) در بالا ببينيد.